آنچه نقداً در آستین بود زندگینامه پدربزرگ پدربزرگ پدرم. این شد که نوشتم:

تاریخ ولادتش را نداریم. همین قدر می دانیم که صد و بیست سالی عمر کرده. خدا بدهد برکت. و برکت هم داد. حاصل عمرش به جز فرزندانی که ناخلفش ما باشیم ۱۷ جلد کتاب بود به خط مبارک. ظاهراً اولین ملای مکتبخانه روستا بوده. و سخت پایبند شرعیات و صاحب جلال و هیمنه ای که کسی جرأت نداشته پیش چشمش دست از پا خطا کند. در عمارت قدیمی که برگه هایی از دفتر خاطرات ذهنم را سیاه کرده مکتبخانه اش را دیده بودم. بین همه به مکتبخانه معروف بود و هست. اما در زبان ساکنین آنجا که برخی نیستند متبخانه بود.

دستخطی بسیار زیبا داشته که سرمشق خط نسخم بود. تا همین ۱۰ سال پیش. نور چشم من و همه اعقاب آن بزرگوار. از نظر املاک و احشام قوتی داشته و همین برایش فراغتی حاصل می کرده تا بنویسد. جالب تر اینکه دخترش شیرین هم خوانا و نویسا بوده. قرآن جزء جزء او را دیده ام. دستخطی به ارث برده از پدر. مزار دختر و برادرش که از پدرانم باشد در کربلاست. ملا عبدالعلی بخشی از تربیت مذهبی مردم را عهده دار بوده و امروز ولایتی که تدین از در و دیوارش می بارد حاصل همین دلسوزی هاست. چندین کتاب جام گیتی نما را به خط مبارکبا کاغذی مرغوب استنساخ کرده و هبه به این و آن. در محفل های شبانه کتاب جام را می خوانده اند. کتابی که شاعرش مشخص نیست اما به داستان حضرت آدم تا تاریخ انبیاء می پردازد و بعد هم پیامبر اسلام. خرافه اش بماند. در آن آبادی دور افتاده آن هم ۱۵۰ سال پیش وجود این کتاب به همت ملاعبدالعلی در دست مردم قابل تقدیر است و مایه مباهات.

پدر بزرگم رحمه الله علیه می نویسد: علاوه بر چندین قرآن یک جام گیتی نما (رد نسخه دیگر را خودم زدم) یک جلد نصاب الصبیان، یک حافظ، یک جلد جامع عباسی(رساله عملیه شیخ بهایی)، یک جلد عین الحیاه، یک جلد حیاه القلوب، یک جلد جلاءالعیون، جوهری و چند کتاب دیگر به خط آن مرحوم دیده ام. البته کتابهای دیگری نیز داشته از جمله حمله حیدری باذل مشهدی. ظاهراً کتبی را که بدست نمی آورده اند استنساخ می کرده و هر آنچه را می شده در میان کتابهایشان خریداری کرده اند.

تصویر سنگ مزارش را برداشته ام. تاریخ فوت را سنه ۱۲۸۴ نوشته اند. و به قمری یعنی ۱۵۰ سال قبل. قرآن خطی ایشان ۲۰۰ سال را گذرانده است. و متأسفانه به علت سهل انگاری برخی کتب اوراق شد. آنچه مانده حاصل دلسوزی مرحوم مشهدی شعبانعلی و مرحوم حاج محمدحسبن ورپشتی رحمه الله علیهما است. برخی را نیز جناب حاج فتحعلی ورپشتی نگهداری کرده اند تا کودکی ۱۲ ساله از سر شوق و کنجکاوی تاریخی را از زیر قبرستانی نبش کند. 

به نقل از: وبلاگ مهدی ورپشتی

یکی از وِیژگی های اصلی حماسه دفاع مقدس این بود که در این جنگ نابرابر تمام مردم کشور عزیزمان به میدان آمده بودند و کسی خودش را مجزا از بقیه نمی دانست. شیعه و سنی، مسلمان و غیر مسلمان، عرب و عجم و دیگر اقوام و قومیت ها دست به دست هم داده بودند تا یک وجب هم از خاک مقدس کشورمان به دست ناپاک دشمن نرسد و انصافا هم ثابت کردند که چنین چیز شدنی است. تعداد زیاد شهدای مسیحی در بین شهدای مسلمان گواه این مطلب است. این ایام و بمناسبت ایام سال نو مسیحی، عرض ادب و احترام می کنیم به تمام شهدای مسیحی هشت سال دفاع مقدس...
قافله این بار مزین است به خاطره ای از رهبر انقلابمون (حفظه الله) در این مورد به روایت یکی از اعضای دفتر ایشون:

حضرت در نامه مفصلی که به شیخ مفید (ره) نوشته اند؛ می فرمایند:

(( ... اگر شیعیان ما – که خداوند متعال ایشان را به اطاعت خویش موفق بدارد- با دلهای متحد و یکپارچه بر وفا به عهد خویش اجتماع می کردند، ملاقات ما از آنها به تاخیر نمی افتاد و سعادت دیدار و مشاهده با معرفت برای آنها حاصل می شد و زودتر از این به دیدار ما نایل   می شدند. آنچیزی که ما را از آنان دور کرده است گناهان و خطاهایی است که مرتکب می شوند و ما چنین انتظاری از آنان نداشتیم! ... ))

از مرحوم علامه امینی (رحمه الله علیه) نقل شده است که فرموده اند:

 (( من کسی را که پس از ذکر شریف صلوات، و عجّل فرجهم  بگوید ، در ثواب نوشتن کتاب (( الغدیر)) خود سهیم می کنم!))

گلواژه پاک خدا

تربت پاكت ضميرم را نوايي مي دهد

عطر نامت روح و جانم را جلايي مي دهد

كربلا در ذهن من گلواژه پاك خداست

زانكه نامش بر دلم حال و هوايي مي دهد

مصحف قاموس جان، نام حسين و اشك و اه

مي زند آتش به دل تا آشنايي مي دهد

شور شيرين وفاداري درون كربلاست

باوفا عباس را رنگ خدايي مي دهد

آن خليل الله علي اصغرش قربان نمود

پس مني اينجاست هر ساعت فدايي مي دهد

اندرين معراج، شش ماهه به مسلخ مي رود

بند خاكي مي گشايد جان رهايي مي دهد

شيرزن زينب حرم را پاسباني مي كند

تا حسينش جان به ذات كبريايي مي دهد

كربلا هرجا و عاشوراست در هر روز ما

هاتف ياري درونم را ندايي مي دهد

گر كنم ياري حسين جان يقيناً روز حشر

از شفاعت قلب بيمارم دوايي مي دهد