ما دو پیاله ایم که لبریز باده ایم/

این دو پیاله را به ملک هم نداده ایم/

تا وقت می‏کنیم حسینیه می‏رویم/

ما سالهاست شیعه گریان جاده ایم/

با هر سلام صبح به آقای بی‏کفن/

انگار روبروی حرم ایستاده ایم/

با رعیتی خانه ارباب با وفا/

 احساس می‏کنیم که ارباب زاده ایم/

شکر خدا که نان شب ما حسین شد/

ممنون لطف مادر این خانواده ایم/

بال ملائکه است که ما را می‏آورد/

یعنی سواره ایم اگر پیاده ایم/ 

داریم با “حسین، حسین” پیر می‏شویم/

خوشحال از این جوانی از دست داده ایم.